|
| |
Succesvolle nakweek van Pterapogon kauderni
|
twee weken oude P. kauderni
|
Pterapogon
kauderni de "wondervis"
|
Auteur, tekst en
foto's: Peter Huber
Wat heb je
allemaal nodig voor het kweken van zeewatervissen ? Natuurlijk
op de eerste plaats minimaal een paartje vissen. Zonder een
paartje vissen worden geen eitjes afgezet en ook geen jonkies
(in ons geval, Pterapogon kauderni.) geboren. Bovendien moet je
ook de beschikking over levend voedsel hebben en dat uiteraard
ook op het juiste moment. De pas geboren jonge vissen zijn over
het algemeen te klein om hun meteen bijvoorbeeld artemia
nauplien te voeren. Laatstgenoemde geld niet voor de Pterapogon
kauderni. Wat kunnen wij nu doen ? Wij moeten een kweek van
voedseldiertjes opstarten plankton ter beschikking en kunnen zij
zelf uit diverse diertjes een keuze maken . Waarschijnlijk is
het zelf zo dat , door de hoeveelheid en variatie van het aanbod
aan voedseldiertjes, de visjes ook kieskeurig zijn. Wat kunnen
wij nu een nakweek allemaal aan voedseldiertjes aanbieden
In het natuurlijke habitat van onze aquariumdieren wordt de
vissen een overvloed aan voedseldiertjes voorgeschoteld.
Tegenwoordig wordt veel en vooral met succes de volgende
voedseldiertjes gekweekt:
Euplotes,( dit is een Wimpeldiertje ) Branchionus,( dit is een
Raderdiertje ) en in een later stadium Artemia nauplien. ( zie
ook de website Voedseldiertjes) Van al deze diertjes zijn
werkculturen te koop, maar kweek van plankton vergt tevens ook
veel aandacht , tijd , geduld maar ook een beetje geluk..
De kweek - techniek van bovengenoemde voedseldiertjes staat
elders op mijn Homepage omschreven. Hier volgt een verslag van
het nakweken van de bekende "Wondervis" Pterapogon kauderni
De aankoop van mijn Wondervis
In januari 1996 kocht ik 5 stuks Pterapogon kauderni. Ik vond
het toen al een bijzonder mooi visje. Bovendien was ik ook van
mening dat het een z.g.n. scholenvis was en dus ook zo (
aardgerecht) gehouden moest worden. Helaas bleek vrij snel dat
het laatst genoemde een vergissing bleek te zijn, in tegendeel
de acclamatieperiode vormden zich twee paartjes en bleef er een
enkeling over. Deze enkeling werd in verloop van tijd net zo
lang opgejaagd, tot hij op een "goede" dag spoorloos verdwenen
was. Opmerkelijk is misschien nog dat, deze Muilbroeders
absoluut niet bang tegenover veel grotere vissen in mijn
Aquarium waren.
Twee tot drie maanden later
Na het inbrengen in mijn ca.1500 liter groot Rifaquarium,
gebeurden er geen noemenswaardige dingen, wel moet ik bekennen
dat ik ook geen speciale aandacht aan deze "nieuwelingen" schonk
De visjes hadden zich goed ingeleefd en alles was normaal. Zeer
zeker dacht ik in de verste verte niet aan het nakweken van deze
Muilbroeder
Knorrende geluiden:
Op een goede dag, hoorde ik een eigenaardig geluid in mijn
aquarium. Dit geluid hoorde zich als een soort "knorren" aan en
herinnerde mij aan een tijd, dat ik uitsluitend grote
keizervissen in mijn aquarium had, deze keizervissen hadden
regelmatig Revier - problemen die meestal -

Foto boven: de
geborteplaats van mijn eerste nakweek
- achter
de dekoratie de zaak aan het uitknokken waren, tijdens zulke
"knokpartijen " hoorde je soortgelijke geluiden, uiteraard waren
de geluiden nu minder hard. Bij een controle, waar vandaan dit
knorren nu eigenlijk kwam, constateerde ik dat een van de twee
paartjes Pt. kauderni aan het balzen waren en het "knorren " bij
hun huwelijksceremonie hoorde. In het verleden had ik alle
mogelijke lectuur over deze visjes gelezen, maar nergens stond
er iets over het knorren te lezen, dit schijnt dus een
aanvullende ontdekking te zijn.

Op de foto boven:3
maanden oude Pterapogon kauderni
Enkele
dagen na bovengenoemde ontdekking, zag ik dat het mannetje
opgezette kieuwen vertoonde en bovendien elk voedsel weigerde.
Bezorgd over de toestand hield ik mijn "zieke " muilbroeder
scherp in de gaten.
Tot mijn grote verbazing zag ik op een gegeven moment dat deze
vis niet ziek was maar een flinke eibal in zijn bek had. Mijn
mannetje was "zwanger ".Circa 2 maanden later kon ik duidelijk
de jonkies in het bekje van het mannetje zien, soms gingen zij
dermate te keer, dat het bekje van vaders behoorlijk heen weer
ging. Circa 2 weken later bleek bij, een routine controle, de
bek van mijn mannetje leeg te zijn, ook ging deze vis weer op
zoek naar voedsel, ik had de indruk dat "hij "behoorlijk honger
had, tenslotte had hij 2 1/2 maand niet gegeten.
Meteen heb ik de bak nauwkeurig met mijn ogen afgespeurd, op
zoek naar jonge muilbroeders, boven alle verwachtingen in zag ik
inderdaad 2 jonge kauderni's in een hoek tussen een handvol
caulerpa ( C. racemosa) zwemmen. Nadat ik van de eerste schrik
herstel was, zag ik steeds meer jonge visjes in dezelfde hoek
zitten, in totaal kon ik er 12 jonge Pt. Kauderni's tellen. Nu
war ik dit verslag schrijf heb ik inmiddels weer 5 nakweken
succesvol groot gebracht, het hoogst gescoorde nest was 35
stuks. Dit grote aantal groot te brengen was pas mogelijk, nadat
ik een soort opkweekbak in elkaar had gelijmd, dit bakje heb ik
dusdanig construeert dat het tussen twee stabilisatoren
opgehangen kon worden
Na een duikvakantie in Egypte kwam ik smoren vroeg tegen 5,30
uur na de lange vlucht vanaf Hurghada doodmoe thuis aan. Toch
gold mijn eerste blik, eenmaal in huis, mijn aquarium wat tegen
deze tijd uitsluitend met een nachtverlichting van 18 W.
verlicht wordt. Alle vissen sliepen blijkbaar nog, behalve een
paartje kauderni's, deze leken mij ongewoon druk en actief te
zijn. Ik wist dat dit paartje muilbroeders eerdaags weer jonkies
moesten krijgen maar wist op dat moment niet het precieze
"bevalling" datum. Nu ging ik ertoe over om deze vissen wat
nauwkeuriger te bekijken en ja hoor op het zelfde moment zag ik
hoe een jonkie de bek van het mannetje verliet.Het zag erna uit
als of het jonge visje zich eerst nog van een soort vliesje
moest bevrijden, met een snelle beweging van het visje barste
het vliesje open en zwom het visje gewoon rond. Nu zag ik ook de
reden waarom ik nooit meer dan 10 - 20 jonkies uit een nest
overhield. Tot mijn grote schrik constateerde ik dat het
vrouwtje een kannibaal was en bliksem snel het eigen jonkie
opat
Ook het feit dat het vrouwtje haar eigen kroost op zou vreten
was mij totaal onbekend en stond ook nergens, in welk boek dan
ook , vermeld.
Hier moest ik iets tegen doen, maar wat?
Nadat ik dagenlang mijn hersens gepijnigd had, had ik een idee,
ik moest gewoon een apart kweekbakje bouwen dat in het aquarium
gezet kon worden. Gedacht en uitgevoerd bleken twee
verschillende dingen te zijn. Uiteindelijk werd het een bakje
dat ik boven in het aquarium tussen twee dwars stabilisatoren op
kon hangen. Nadat ik nu in het bezit van een uitstekend
kweekbakje was, moest ik nu nog wachten tot ik een nieuwe
nakweek zou krijgen om mijn uitvinding te testen.
Toen het weer zo ver was dat een mannetje zijn kroost los zou
laten stond ik ook met mijn schepnetje gereed, en wel vanaf
morgens 3,00 uur , ik wou in elk geval vermijden dat ik te laat
zou zijn. Achteraf gezien is het een aantal keren gebeurt dat ik
twee - drie nachten voor niets voor het aquarium zat te wachten
en gewoon in slaap viel. De reden hiervoor was, of ik had een
verkeerde berekening gemaakt of het mannetje had gewoon nog geen
zin om de jonkies "los" te laten

Foto
boven: kweekbakje met enkele dagen oude Pterapogon
kauderni's opgehangen in mijn Rifaquarium
Werkwijze:
Op het moment dat het mannetje
een (of soms ook twee te gelijk) jonkie uitspuugde werd dit
jonkie direct door mij met een klein schepnetje eruit geschept
en in het kweekbakje weer losgelaten. Dit moest uiteraard
"razend" snel gebeuren, want het kannibaaltje stond ook op de
wacht en het gebeurde inderdaad dat ik twee tot drie keer te
laat was. Maar in het verloop van tijd werd ik steeds perfecter
en het gebeurd heden de dag bijna niet meer dat het vrouwtje
kauderni mij te slim af is. Mede door mijn uitvinding en mijn
handelswijze ben ik nu in staat om van een nest ca. 32 tot 35
jonge kauderni's groot te brengen. Gezien het feit dat ik een
afspraak met een Duitse handelaar heb en deze mijn hele nakweek
in een keer opkoopt, zorg ik er op deze wijze voor dat er wat
minder Pterapogon kauderni uit de natuur gevangen wordt.
Voer
voor de jonge muilbroeders:
Als voer voor de eerste weken heb ik het volgende
voedsel gebruikt:: zelf gekwekte pas uitgekomen artemia
nauplien, diepgevroren plankton en ten slotte opfokvoer
van Tetra z.a. Alleinfutter für Jungbrut.
Mochten er vragen over de nakweek van omschreven
Muilbroeder en of over de zeewater - aquaristiek in het
algemeen zijn, stuur mij svp. een e-mailtje en ik
garandeer u dat u vraag z.s.m. en naar mijn beste weten,
beantwoord zal worden.
Hoe
kan je de geslachtsverschillen onderscheiden?
Het verschil
tussen mannetje en vrouwtje is gelukkig duidelijk te
herkennen. Het beste is dit te zien als er meerdere
exemplaren in een (verkoop) bak zitten. Bekijk de visjes
een tijdlang dan, zal ons opvallen dat het ene visje
veel (ca. 50%) meer en ook veel kleinere witte puntjes
op de flank en op de vinnen heeft, dit is dan een
vrouwtje. De mannetjes hebben dus grotere en ca. de
helft minder witte puntjes dan een vrouwtje
-
Publicatie in:
HET ZEE - AQUARIUM. Titel : Geslaagde nakweek van
Pterapogon kauderni
- HET
ZEE-AQUARIUM 48 (1) 6-9
- HET
ZEE-AQUARIUM 49 (2) 56 - 57
- HET
ZEE-AQUARIUM Jaargang 55 - Nummer 1
2004
|