Iedere keer als ik terug ben van een duikvakantie in Egypte word ik (meestal) direct door mijn kennissen met vragen over het duiken bombardeert. Een van de eerste vragen die mij steevast gesteld worden luid, "zie jij wel eens van die gevaarlijke haaien onder water en wordt jij dan nooit bang?".

Een ieder denkt blijkbaar meteen aan de, " niet te verzadigen en mensen verslindende haaien".

Natuurlijk komt een duiker op bepaalde duikstekkies haaivissen tegen en vaak zijn zij bijzonder taalrijk vertegenwoordigt. Maar de meeste haaivissen hebben niet het "duivelse" karakter dat hun vaak door niet duikers aangedicht wordt.

De meeste duikers die voor het eerst met haaien confronteert werden moesten erkennen dat, het bijna  onmogelijk is zonder grote inspanningen te ondernemen,  een haai tot op enkele meters te benaderen. Meestal is het zo dat, een haai meteen weer verdwijnt als hij een duiker in het vizier krijgt.

De echt gevaarlijke haaien zijn in werkelijkheid vrij zeldzaam,  uitsluitend door puur toeval krijgt de gemiddelde sportduiker zo een haai te zien, een aanval door een "mensenvretende" haai is ook dan nog zeer onwaarschijnlijk. Ondanks alles is het toch verstandig om bij een confrontatie met haaien, deze nooit uit het oog te verliezen en goed in de gaten blijven te houden. Het is gewoon een feit dat deze dieren bijzonder sterke rovers zijn en bovendien boven aan de voedselketen staan.

Een ieder die wel eens, bewust en of door puur toeval met een of meerdere haaien confronteert word, adviseer ik toch, om enkele veiligheidsregels in acht te nemen zo als bijvoorbeeld:

• beslist niet in paniek om je heen slaand naar het wateroppervlak zwemmen (net als een gewonde vis)
• Als er haaien signaleert zijn, niet in troebel water zwemmen .
• Beslist niet met een harpoen op vissen en andere dieren jagen, want bloed en ook vibraties van gewonde dieren trekken haaien als een magneet aan.
• nooit nachts bij riffen duiken waarvan bekent is dat aldaar over het algemeen veel haaien zitten.
• Het aanlokken van haaien met dode vissen en of bloed is voor een onervaren duiker uit ten boze en vraagt om ongelukken.

Mocht u toch een keer met een haai confronteert worden, blijf dan voor al rustig en kalm. Probeer bovendien een angstgevoel te onderdrukken (een haai "voelt" dit) en blijf de haai/en in het zichtveld  houden, sla vooral niet op de vlucht maar wacht rustig af.

 Een van mijn persoonlijke ervaringen met haaien:

Tijdens een duik in een van de vele grotten in de rode zee gaf een van de duikers het teken dat hij op de helft van zijn luchtvoorraad (100 baar) zat. Het werd dus voor ons tijd om de grot te verlaten en rustig naar de boot terug te keren.

Toen ik  bij de uitgang van de grot was, wachtte ik nog om te kijken of een ieder aanwezig was en zwom na deze controle door naar het open water. Tot onze grote verbazing zagen wij een aantal haaien boven ons staan, 15 stuks om precies te zijn. Het leek er bijna op als of zij op ons hadden staan wachten.

Ik gaf mijn mededuikers een teken om wat dichter bij elkaar te blijven om gewoon te wachten tot dat de haaien verdwenen waren en wij rustig naar de decompressiediepte konden gaan om aldaar aan onze  veiligheidsstop te voldoen. Maar helaas, onze "vrienden" hadden geen haast en blijkbaar alle tijd van de wereld. Een paar duikers hadden door de opwinding meer lucht verbruikt dan goed voor ons was met het gevolg dat wij deze, minder ervaren duikers, van onze octopus gebruik moesten laten maken. Nu zat er niets anders meer op om gewoon naar boven te gaan, en gewoon dwars door de haaien op te duiken, wij hadden geen andere keus meer. Rug aan rug begonnen wij op te stijgen, op deze wijze kon een ieder de haaien in het oog houden.

Nadat wij tot op enkele meters afstand de haaien genaderd waren, gingen de haaien een soort grote kring vormen, door deze "opening" doken wij zonder problemen naar de decompressie diepte en vertoefden hier voor de vereiste decompressie tijd.

Gezien het feit dat ik zelf en twee andere duikers nog voldoende lucht ter beschikking hadden, verbleven wij nog een tijdje op een diepte van 5 meter om naar de haaien te kijken.

Toen het ook voor ons tijd werd om onze "vrienden" te verlaten ging ik als laatste aan bord van onze motorjacht

Toen ik mijn zwemvliezen aan bord gooide en de ladder op moest klimmen, bekroop mij toch nog een raar gevoel want, nu had ik de haaien enkele seconden niet meer in het oog en ik was toch blij toen mijn benen ook aan bord waren.